The Land of Smile

posted on 22 Sep 2013 00:04 by cmunews
สิ่งที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง แต่สถานที่ ชื่อบริษัท และบุคคล ฉันจะไม่ขอระบุ
 
วันนี้ได้ไปคล้ายๆเข้ารับอบรม ไปฟังบรรยายของบริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งหากเอ่ยชื่อแล้วหลายคนคงเคยได้ยิน หรือหลายคนคงเคยได้สัมผัสกับหลักสูตรการอบรมของที่นี่ ซึ่งต้องขอออกตัวก่อนเลยว่า ที่ไปในวันนี้คล้ายๆถูกคนรู้จักลากไป ซึ่งเราก็ไปด้วยความเกรงใจ เราเลยไม่เปิดใจจะรับอะไรเท่าไร
แต่ที่จะกล่าวถึงในวันนี้ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ ที่แห่งนั้น แต่เป็นความรู้สึกของฉันที่เกิดขึ้นหลังจากได้เข้าไปฟังบรรยาย หรืออธิบายอะไรบางอย่างจากบริษัทนี้
 
คุณเคยนึกถึงโลกหรือที่ที่มีแต่รอยยิ้มระบายบนใบหน้าผู้คนไหม?
ฉันคิดว่านั่นคงเป็นภาพเทวดานางฟ้าบนสวรรค์ที่พวกเขาอิ่มทิพย์กันน่ะนะ
แต่ไม่ ที่นี่มีจริงๆ คนที่ฉีกยิ้ม มีแต่ใบหน้ายิ้ม
แต่ฉันกลับไม่รู้สึกดีเลย รู้ว่า... น่ากลัวยังไงพิกล
มันเหมือนการปั้นรอยยิ้ม
พวกคุณอาจจะนึกภาพมันไม่ออก
ลองนึกถึงโรงพยาบาลบ้าที่ผู้คนดูมีความสุขกับจินตนาการของตัวเองดู
นั่นแหละสิ่งที่ฉันรู้สึก เหมือนว่าคนพวกนั้นมีความสุขนะ เหมือนเขามีความเชื่อในอะไรบางอย่าง
เขาเชื่อว่าเขาได้เจอกับความสุข ฉันไม่รู้หรอกว่ามันสุขแท้หรือเทียม
แต่มันน่าขนลุกมาก
พวกเขาพยายามอย่างหนักที่จะเปลี่ยนฉันให้เป็นอย่างพวกเขา โดยการเข้าไปอบรมคอร์สที่เหมือนการใช้จิตวิทยา
มีคนโน้นน้าวฉันถึง 7 คน ใช้เวลาเกือบชั่วโมงแน่ะ แต่ว่าฉันก็มีจุดยืน 555 (ไม่ได้กินตรูหรอก)
ยิ่งพวกเขาพยายามหว่านล้อมฉันเท่าไร ฉันยิ่งไม่อยากเข้ามากเท่านั้น
 
.
.
.
.
 
อาจจะงงว่าฉันกำลังพล่ามอะไร
มันเป็นความรู้สึกน่ะ
ฉันคงเข้าใจอยู่คนเดียว
แต่พูดได้เลยว่าหลังจากกลับมาจากที่นั่น ผู้คนข้างนอกช่างดูเป็นธรรมชาติและทำให้ฉันโล่งใจ ที่ได้กลับออกมา บางทีไม่ต้องยิ้มให้กันตลอดก็ได้ โกรธบ้าง เศร้าบ้าง งอนบ้าง ดีใจบ้าง มันทำให้รู้สึกว่าจริงใจ และจริงกว่า
ไม่ต้องฝืน หรือพยายามให้มีความสุขตลอดเวลาหรอกนะ มนุษย์เราเข้าใจยากอยู่แล้ว อย่าให้มันซับซ้อนไปมากกว่านี้เลย... 

สู่การเป็นพี่วินัย 56

posted on 25 Aug 2013 09:04 by cmunews
ตอนนี้เริ่มทำของขวัญต้อนรับน้องรหัส 57 แล้ว (รีบจังวะกุ)
อยากให้เปิดสายมาแล้วน้องประทับใจ แล้วรู้สึกดีใจที่ได้เราเป็นพี่รหัส
คือตอนนี้บอกตรงๆว่าต้องเตรียมตัวเยอะเลย
ขับมอเตอร์ไซด์ก็ยังไม่เป็น ทำกิจกรรมจนการเรียนเริ่มเละแล้วด้วย
ข่าวประชุมคณะ ประชุมจังหวัดอะไรก็ไม่ค่อยตาม
ออกกำลังกายช่วงนี้ก็ห่างหายไปนาน แถมยังไม่ค่อยได้คุยกับเพื่อนกับพี่ๆอีก
 
ที่วางแผนไว้ก็คือ จะกลับมาตั้งใจเรียน อ่านหนังสือเตรียมสอบให้ได้เกรดสวยๆ
เพื่อที่น้อง 57 มาเจอเราแล้วจะสามารถเอาเราเป็นแบบอย่างได้ น้องสามารถเชื่อใจให้เราเป็นที่ปรึกษาเรื่องเรียนได้
 
ตอนนี้ตั้งใจจะเก็บเงินอย่างน้อยเดือนละ 1,000 เพราะรู้ว่าปีหน้ารายจ่ายบานเลยล่ะ ไหนจะซื้อข้าวเลี้ยงน้อง ของเทค ของขวัญเปิดสาย เลี้ยงสาย รับน้องน้อง กิจกรรมต่างๆ ต้องมีทรัพย์พร้อมจะได้ไม่ต้องกินแกลบตอนอยู่ปีสอง
 
ปิดเทอมเล็กนี้กะจะกลับไปหัดขับรถ ทั้งรถยนต์และมอเตอร์ไซต์ แล้วทำใบขับขี่จักรยานยนต์ เพื่อที่ปีหน้าเวลาน้องรหัสมาจะได้พาไปไหนมาไหนได้สะดวก ไม่ใช่พี่น้องพากันนั่งรถแดงดูแล้วไม่เวิร์คเท่าไร อย่างน้อยๆต้องพาน้องไปไหนได้เอง คิดแล้วก็ตื่นเต้นแฮะ ไม่รู้น้องจะมาจากจังหวัดไหน แต่ไม่อยากให้เป็นเด็กเชียงใหม่เท่าไรอ่ะ กลัวน้องรู้ที่เที่ยวมากกว่า555
 
การทำของขวัญให้น้องเป็นอะไรที่เพลินมาก แล้วมันก็น่าจะมีประโยชน์กับน้องเท่าที่คำนวณไว้นะ ตอนปีหนึ่งทีแรกอยากจะทำกิจกรรมเบื้องหน้าบ้าง แต่เพื่อการจะเป็นพี่วินัย ก็ขอลุยงานเบื้องหลังก่อนดีกว่า ไว้ปีหน้าค่อยทำเบื้องหน้า ไม่รู้หรอกว่าเกี่ยวไหม แต่กันๆไว้ก่อน เพราะพี่ปีที่แล้ว มีพี่คนหนึ่งอยากเป็นพี่วินัย แต่ไม่ได้เป็นเพราะว่าลงคลิปใน Youtube เดี๋ยวน้องเปิดไปเจอแล้วจะไม่ได้ฟีลพี่วินัย เลยอดเป็น นี่คิดไว้แล้วว่าถ้าได้เป็นวินัยเมื่อไรจะปิดเฟส ทวิตเตอร์ แล้วเปิดอันใหม่ไว้ประชุมงานรุ่นพอ
 
อีกเหตุผลที่อยากเป็นพี่วินัยเพราะอยากให้น้องรู้จัก แบบเวลาเปิดสายแล้วเพื่อนมาถามน้องรหัสเราว่าได้พี่รหัสเป็นใคร แล้วพอน้องพูดชื่อเราแล้วเพื่อนรู้จักน้องก็จะรู้สึกแบบ 'เฮ่ย พี่รหัสเราก็มีคนรู้จักเยอะนะ' อะไรทำนองนี้
 
ช่วงนี้ต้องซุ่มฟิตร่างกาย กินโปรตีนเยอะๆ (ปกติไม่ค่อยกินเนื้อสัตว์ ชอบกินแต่ผัก) เพราะไม่อยากให้มองว่า วินัยผู้หญิงแม่งสบาย ไม่ต้องฝึกมาก ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ อยากฝึกเท่าๆกับเพื่อนผู้ชาย ให้สมกับที่เป็นวินัยคนหนึ่ง
 
อาาาา... นี่คิดล่วงหน้าเยอะไปไหมเนี่ย แต่มันรู้สึกว่าการรอรับน้อง 57 เป็นอะไรที่เราตั้งตาคอยมาก ตื่นเต้นมาก อยากให้น้องรักเรา แล้วก็อยากให้เรารู้สึกอยากให้น้อง อยากเสียสละ ทั้งที่ตอนนี้ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าน้องเราจะเป็นแบบไหน ไม่รู้แม้แต่เพศ ถ้าเปรียบเป็นคนก็คงจะยังไม่ปฏิสนธิในไข่เลย 
 
แอบหวัง และวาดภาพน้องรหัสไว้ ไม่อยากให้น้องเฮี้ยวมาก ไม่อยากให้ชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่ กวนตีนได้นะ แต่อยากชั่ว ... ขอให้เข้ากันได้ด้วยเถอะ :)
 

พี่วินัย

posted on 18 Aug 2013 23:35 by cmunews
ตั้งแต่มาที่นี่ ใครถามว่าปีหน้าจะอยู่ฝ่ายอะไร
ตอยตลอดว่าอยากเป็น 'พี่วินัย'
ร่ำจะเป็นให้ได้
 
ทำไมถึงอยากเป็นวินัย?
เป็นพี่วินัยเท่นะ พูดจริงๆ ใส่เสื้อเชิร์ตสีดำ กางเกงยีนส์ ใส่เข็มขัด เดินทำหน้านิ่งๆ โครตเท่เหอะ
แต่มันมีมากกว่านั้น มันไม่ใช่แค่ความเท่หรอกที่ทำให้อยากเป็นวินัย
เรารู้สึกได้เลยว่า 'ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นพี่วินัยได้ 
เป็นพี่วินัย มุมมองของคนอื่น อาจเห็นว่า สบายว่ะ ไม่เห็นต้องทำอะไรเลย
ข้าวก็ไม่ต้องไปซื้อ ของก็ไม่ต้องทำ กิจกรรมเฮฮาก็ไม่ต้องมาคิด
แต่จริงๆ ไม่ใช่นะ วินัยไม่ใช่ง่ายๆ ไม่สบายอย่างที่เห็นหรอก
มันไม่ใช่แค่ตะคอกเสียงดังใส่น้อง ไม่ใช่ปั้นหน้าเหวี่ยงๆโหดๆ ไม่ใช่มาเพื่อทำให้น้องเครียดหรือกดดัน
แต่เรารู้เลยว่า ที่พี่วินัยทำ ทุกอย่างมีเหตุผล
สังเกตได้จากที่พี่เขาถามเสมอเลยว่า 'น้องได้อะไรจากวินัยบ้างครับ/คะ'
ในคำถามนี้ เรารู้สึกแล้วว่า พี่เขาได้ให้อะไรกูมาแล้วล่ะ 
สิ่งที่ได้มีเยอะนะ แต่เวลาตอบพี่เขา เราชอบตอบแบบกว้างๆ สั้นๆ
เช่นว่า อ๋อ ก็ได้เพื่อนค่ะ ได้มีวินัย ได้รู้จักรับผิดชอบ บลาๆๆๆๆๆๆ
จริงๆ สิ่งที่ได้กับตัวเรามากๆเลย ถ้าจะให้เจาะแบบจุลภาคเลยน่ะนะ 
เรากลายเป็นคนที่เผื่อเวลา อย่างสมมติมีใครนัดไปไหน เราจะคำนวณแล้วว่าต้องตื่นกี่โมง เสร็จกี่โมง ออกกี่โมง เดินทางให้เวลาเท่าไร แล้วเราจะถึงที่นัดกี่โมง เทียบกับเมื่อก่อน นัด 8 โมง ออกตอน 8 โมงเลย แล้วกว่าจะไปถึงมันก็สาย คนอื่นก็ต้องรอ
หรือบางทีแม่งก็ออกซะเช้า แล้วก็ต้องไปรอเขา เคยออกไปแล้วนั่งรอ 2 ชั่วโมงอ่ะ อันนั้นไม่ดีหรอก เสียดายเวลาที่เราน่าจะเอาไปทำอย่างอื่น
แล้วอีกเรื่องคือ พี่ทำให้เราอยากเป็นผู้ให้ อันนี้ไม่ใช่แค่วินัยนะ ทุกฝ่ายเลย พี่เขาให้เรามามาก มันเหมือนเป็นการบอกเราอ้อมๆว่า มึงรับจากกูไปเท่าไร มึงต้องให้น้องพวกมึงมากเท่านั้น คือเราจะรู้จักเสียสละเมื่อเรากลายเป็นพี่ เพราะเราเห็นว่าพี่เสียสละให้เรามาก่อน เราว่าหัวใจของการเป็นพี่อ่ะ คือความเสียสละ การเป็นผู้ให้ นั่นแหละที่ทำให้เราอยากเป็นวินัย อยากจะให้ อันนี้ไม่ได้นางงามเขียนบล็อคนะ รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
ส่วนเรื่องอื่นๆมันก็ได้แหละ อย่างที่ตอบพี่ไป แต่สองเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เห็นชัดสุดที่เราได้เลย...
 
น้อง '57 คะ
ปีหน้าเตรียมรับจากพี่นะ ...!