untitled

posted on 18 Aug 2013 21:03 by cmunews
ทำไมกูเป็นคนชอบเก็บอะไรไว้คนเดียววะ
ทำไมไม่เปิดใจแล้วรับใครสักคน มาเป็นเพื่อน หรือเปรากลัวว่าเราจะทไหน้าที่เพื่อนได้ไม่ดีพอ 
เราทำไมไม่เห็นความสำคัญของการมีเพื่อนมากกว่านี้
ทำไมชอบอยู่คนเดียวเรื่อยเลย 
ทำไมไม่กล้าร้องไห้ให้ใครเห็น ร้องไปเลยแล้วก็พูดออกมาให้หมดว่าน้ำตาของเรามันหมายความว่ายังไง
...แค่ร้องไห้กับใครสักคน ยังไม่กล้าเลย
ทำไมรู้สึกว่าชีวิตกูมันปัญหาเยอะนักวะ 
มีคนบอกว่าชอบเรา ก็รู้สึกแค่ดีใจ แต่มันก็เท่านั้น...
ดีจะตายที่มีคนมาชอบเรา... ดีจะตาย
 
เราไม่รู้ว่าต้องเริ่มจากตรงไหน
เหมือนที่ผ่านๆมา เรายังไม่เริ่มอะไรเลย
ยังไม่เริ่มที่จะกล้าทำแม้กระทั่งบอกให้ใครๆรู้ว่าจริงๆแล้วเราเป็นคนยังไง
ของแบบนี้มันต้องป่าวประกาศเหรอวะ?
เออ เพราะกูคอิดงี้ไงกูถึงไม่เคยแสดงความเป็นตัวเองออกไปสักที
ทำไมช่วงนี้รู้สึกว่าเวลายิ้ม คือเวลาที่เราไม่มีความสุข
เทียบกับการทำหน้าเฉยๆ ตอนนั้นยังดูจะมีความสุขซะกว่า
เราหาเหตุผลที่เรายิ้มได้... ก็เพราะกำลังโกหกไง
เราโกหกว่าเรารู้สึกดี โกหกว่าสนุกอยู่ โกหกว่าเราเป็นคนยิ้มได้ตลอดเวลา ไม่มีเหี้ยก็ไรกูก็ยิ้ม
ทั้งที่จริงๆ รู้สึกเหนื่อยมากเลยเวลาที่ต้องยกมุมปากขึ้น มันเหนื่อยมาก อึกอัดสัด
 
ยังเอาแต่คิดว่า เออ ถ้ากูแสดงออกไปแบบที่กูอยากทำ แล้วคนอื่นจะยังมองว่าเราน่ารักอยู่มั้ย
เข้าใจมั้ยว่า เพราะอี First Impression มันสำคัญไง กูเลยสร้างมันดี
กลายเป็นว่าพอตอนแรกดี ก็เลยต้องทำแบบนั้นต่อมาเรื่อยๆ 
ก็เล่นเจอเมื่อไรก็พูดถึงแต่ว่าเราเป็นเด็กน่ารัก พี่ชอบมากเลยตอนวันแรกที่เจอ รับน้องอ่ะ..
ใช่สิ ก็วันแรกเรายังไม่รู้จักกัน จะให้หนูเหี้ยใส่พี่เลยก็ใช่เรื่องอ่ะค่ะ
พอได้ยินพี่ๆ เพื่อนๆพูดแบบนี้ ก็เลยต้อง Keep character นั้นต่ออย่างช่วยไม่ได้
ถึงบอกอยู่นี่ไงว่าเหนื่อย
จริงๆก็ใช่ว่าเราแสดงทั้งหมด มุมเรียบร้อยก็มี แต่เหี้ยๆก็เยอะ 
บางทีก็ชื่นชมตัวเองนะที่แม่งทำตัวเรียบร้อยจนกลายเป็นคนอื่นมองเราแบบนั้นได้ ทั้งที่จริงมึงไม่ใช่อย่างนั้นเลย
มึงโกหกคนอื่น..
 
ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วมีตอนไหนบ้างที่เราไม่แสดงละคร
จริงๆแล้วเราเคยเปิดเผยตัวเองกับใครมั้ย
จริงๆแล้วที่เราทำนี่เราเป็นแบบนั้นจริงๆ หรือว่าเราแสดงอยู่กันแน่
ตกลงแล้วยังไง? เราเป็นแบบไหน?
แม้แต่อยู่คนเดียว เราก็แสดงละครให้ตัวเองดู เหอะๆ

Comment

Comment:

Tweet